Róża Amzel

Bakteriolożka, badaczka grup krwi i rozwoju chorób zakaźnych, zwłaszcza duru brzusznego.

Studiowała na Wolnej Wszechnicy Polskiej, a następnie pracowała w Zakładzie Badania Surownic i Szczepionek w Polskim Instytucie Higieny. Pracowała także nad standaryzacją odczynów Weil-Felixa, Wassermana i Widala dla Komitetu Higieny Ligi Narodów. Opisywała epidemie duru brzusznego z punktu widzenia bakteriologii. W 1927 wyjechała do Instytutu Pasteura w Algierze, gdzie kończyła wcześniej prowadzone prace nad bakteriologią prątka duru brzusznego i paradurów.

Róża Amzelówna była współautorką prac nad grupami krwi, m.in. „O sposobach i technice stwierdzania własności grupowych w plamach krwi i płynach ustroju”. Jej bliski współpracownik – Ludwik Hirszfeld w „Historii jednego życia” charakteryzował Różę Amzelównę jako „osobę wykształconą, znającą w mowie i piśmie 7 języków, mającą dar porywającego wykładu”. Wszystkim pracownikom w Zakładzie pomagała przygotowywać publikacje. Razem z Hirszfeldem opracowała metodę identyfikacji cech grupowych krwi w krwawych śladach, co pomogło ugruntować ich wartość dowodową w procesach sądowych. Jednym z pierwszych zastosowań tego odkrycia było wykorzystanie go w słynnym procesie Rity Gorgonowej oskarżonej w 1932 r. o morderstwo.

Wojna zastała ją w Paryżu, w Instytucie Pasteura. Wróciła i pomagała organizować krwiodawców w czasie oblężenia Warszawy. W getcie była zastępczynią w pracowni bakteriologicznej w szpitalu na Stawkach. Po ucieczce z getta ukrywała się, między innymi w warszawskim ZOO. Po zmianie kryjówki została aresztowana przez Niemców i zginęła wraz ze swoją matką.

Różę Amzel do akcji #GigantkiNauki zgłosiła Barbara.

Skip to content