Kazimiera Bujwidowa

Publicystka, feministka, ateistka, działaczka społeczna. Autorka broszur feministycznych. Kierowniczka założonego przez męża Zakładu Produkcji Surowic i Szczepionek. W czasie I wojny światowej współprowadziła szpital dla rannych żołnierzy Legionów Polskich.

Urodzona w 1867 roku działaczka Towarzystwa Szkół Ludowych, współorganizatorka i prezeska krakowskiej czytelni dla kobiet, zakładała również bezpłatne czytelnie dla młodzieży. Oficjalnie wystąpiła z kościoła katolickiego. W latach 1896–1906 była przewodniczącą Towarzystwa Gimnazjalnego Szkoły Żeńskiej, przyczyniła się do utworzenia pierwszego na ziemiach polskich gimnazjum dla dziewcząt z maturą i programem odpowiadającym gimnazjom męskim.  

Dzięki zapoczątkowanej przez nią akcji pisania indywidualnych i zbiorowych podań kobiet o prawo do studiów w 1896 roku pierwsze studentki rozpoczęły naukę na uniwersytetach. Skierowała petycję w sprawie równouprawnienia kobiet na uniwersytetach do Sejmu Krajowego, a następnie do Rady Państwa w Wiedniu. Angażowała się w kampanię przedwyborczą Marii Dulębianki. Jako delegatka brała udział w Kongresie Spraw Kobiecych w Paryżu oraz w I Zjeździe Austriackim w sprawie praw wyborczych dla kobiet. 

Współpracowała z Pismami „Nowa Reforma”, „Ster”, „Nowe Słowo”. 

Z powodu przewlekłej choroby podczas I Wojny Światowej wycofała się z życia publicznego. 

Zmarła w 1932 roku w Krakowie.  

Kazimierę Bujwidową do akcji #GigantkiNauki zgłosił Jakub.

Skip to content