Jadwiga Raniecka-Bobrowska

Profesorka, paleobotaniczka, członkini Szarych Szeregów.

Urodziła się 27 listopada 1904 r. w Warszawie. Ukończyła studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie otrzymała stopień doktora (jej rozprawa „Analiza pyłkowa interglacjału z Żoliborza w Warszawie” ukazała się w roku 1930). Od roku 1929 była członkinią Polskiego Towarzystwa Botanicznego.

Tragicznym piętnem odcisnęła się na losach jej rodziny druga wojna światowa – jej mąż, Stanisław Bobrowski, zaangażowany w działalność Związku Walki Zbrojnej, został stracony na początku lat 40. Jadwiga Raniecka-Bobrowska musiała wraz z dwójką małych dzieci ukrywać się we Lwowie. W listopadzie 1941 r. udało się jej dostać do Krakowa, gdzie wstąpiła do Szarych Szeregów, przyjmując pseudonim „Twarda”.

Po wojnie jako jedna z pierwszych zaczęła zajmować się badaniami paleobotanicznymi. W 1947 r. przeniosła się do Warszawy, gdzie zaczęła organizować Pracownię Paleobotaniki, działającą w ramach Państwowego Instytutu Geologicznego (kierowała nią do roku 1962). W 1954 roku ukazała się jej praca „Analiza pyłków profilów czwartorzędowych Woli i Żoliborza w Warszawie”. W tym samym roku otrzymała stanowisko docenta.

W swojej działalności naukowej Jadwiga Raniecka-Bobrowska skupiała się przede wszystkim na przemianach zachodzących we florze Polski. W tym celu podróżowała po całej Polsce, zbierając materiał do swoich badań. Jest autorką licznych publikacji poświęconych temu zagadnieniu, a także referatów wygłaszanych na konferencjach naukowych (m.in. w Lyonie w roku 1974). W 1970 roku otrzymała tytuł naukowy profesora zwyczajnego. W 1981 roku została Honorową Przewodniczącą Polskiego Towarzystwa Botanicznego. Zmarła 25 grudnia 1990 roku. Wraz z mężem spoczywa na warszawskich Powązkach.Na jej cześć nazwano nowy takson kambryjskiego gatunku Tasmanites bobrowskae.

Jadwigę Raniecką-Bobrowską do akcji #GigantkiNauki zgłosiła Kornelia.

Skip to content