Izydora Dąmbska

Filozofka, logiczka, epistemolożka. przedstawicielka lwowsko-warszawskiej szkoły filozoficznej.

Urodzona w 1904 roku we Lwowie Izydora Dąmbska była jedną z najwybitniejszych polskich filozofek. Pracowała w stylu, który obecnie nazywa się 'filozofią analityczną’, kontynuując wątki podejmowane w Szkole Lwowsko-Warszawskiej, której była przedstawicielką. Jej główne zainteresowania naukowe koncentrowały się wokół epistemologii, semiotyki i metodologii, ale istotna w jej karierze naukowej była także refleksja aksjologiczna. Ściśle współpracowała z profesorem Kazimierzem Twardowskim, pod którego kierunkiem rozpoczęła we Lwowie studia filozoficzne.

Bardzo aktywna naukowo (w Polsce i Europie) oraz dydaktycznie, mimo wielu ograniczeń, których doświadczała ze strony władz PRL. Zdobyła uznanie krajowych i zagranicznych środowisk filozoficznych. W 1969 roku, jako pierwsza kobieta w historii, została powołana w skład Institut International de Philosophie, a w 1973 roku została laureatką nagrody naukowej im. Alfreda Jurzykowskiego (Alfred Jurzykowski Foundation, New York). Była członkiem wielu towarzystw naukowych – polskich i zagranicznych (Polskie Towarzystwo Filozoficzne przyznało jej tytuł członka honorowego). Wyrazem uznania osiągnięć naukowych Dąmbskiej było również powołanie jej do międzynarodowego wydawnictwa Archive International d’Histoire des Idées. W 1975 roku za zasługi obywatelskie otrzymała jedyne swe odznaczenie – Krzyż Armii Krajowej. Zmarła 1983 roku w Krakowie).

Izydorę Dąmbską do akcji #GigantkiNauki zgłosili Agnieszka i Leszek.

Skip to content