Izabella Działyńska

Muzealniczka, filantropka, znawczyni sztuki

Żyła w latach 1830–1899. Urodzona w Warszawie, wychowana w Paryżu w Hotel Lambert. Do Wielkopolski przyjechała za mężem, Janem Działyńskim. Bardzo zresztą nie chciała zostawać niczyją żoną, ale jej ojciec, książę Adam Czartoryski był nieugięty. Zamieszkała z mężem w jego zamku z Gołuchowie, który jak pisała: „wygląda jak siedziba niedużej kasztelanii w średniowieczu, po ataku i złupieniu”.

Na początku uciekała z Wielkopolski do Paryża, kiedy tylko mogła. Po śmierci matki przejęła jej obowiązki w Hotel Lambert organizowała poniedziałkowe spotkania i prowadziła pensję dla panien z polskich rodzin.

W 1870 roku stała się właścicielką gołuchowskiego majątku. Jan w ten sposób spłacił zaciągniętą u żony pożyczkę, którą przeznaczył na doposażenie powstańców styczniowych.

Wynajęła architektów; zamierzała zrobić z Gołuchowa perełkę na wzór zamków nad Loarą.To dzięki Izabelli zamek dziś zachwyca. Staranność, wręcz pietyzm, z jakimi został zmodernizowany, to zasługa tego, że Działyńska nigdy nie szła na skróty – wszystko było pod jej kontrolą. Wybór drzwi, okien, materiałów na zasłony, tapet, urządzanie parku  – we wszystkim uczestniczyła i miała decydujący głos. Swoją kolekcję sztuki (niezwykle dokładnie i w naukowy sposób skatalogowaną), a przede wszystkim zbiory starożytnej ceramiki udostępniła zwiedzającym, otwierając dla nich jedną z części zamku. W ten sposób stała się drugą (po swojej babce) polską muzealniczką.

Izabellę Działyńska do akcji #GigantkiNauki zgłosiła Michalina. Biogram opracowany przez członkinie Fundacji im. Julii Woykowskiej.

Skip to content