Helena Szafran

Biolożka, botaniczka, pedagożka, miłośniczka przyrody.

„Wielkie miasto! Twarde, gładkie ulice, piętrowe mury kamienic, kakofonia dźwięków, oszałamiający ruch. Nauka stwierdziła już, że mieszkaniec wielkiego miasta w takich warunkach żyje mniejszą ilość lat. Człowiek jest bowiem cząstką żywej przyrody i przebywanie poza swoim naturalnym środowiskiem opłaca skróceniem życia” pisała w książce o „Poznaniu i okolicach” w 1959 roku wielka miłośniczka przyrody, biolożka i botaniczka, Helena Szafran.

Żyła w latach 1888–1969. Była inicjatorką utworzenia dwóch rezerwatów dydaktycznych: Malty i Zielińca. Opracowała spis wszystkich drzew przyulicznych ówczesnego Poznania. Z jej inicjatywy utworzono rezerwat przyrody Żurawiniec.

Uważała, że miłości do natury trzeba uczyć od najmłodszych lat. Chciała zmienić sposób nauczania przyrody, wyjść ze szkolnych ławek do lasu, uczyć dzieci przez obserwacje i doświadczenie. Zachęcała do zakładania przyszkolnych ogródków do uprawy kwiatów, warzyw i owoców. Przez całe swoje życie przypominała, że jesteśmy częścią natury, musimy ją szanować i chronić.

Helenę Szafran do akcji #GigantkiNauki zgłosiła Barbara. Biogram opracowany przez członkinie Fundacji im. Julii Woykowskiej.

Skip to content